Het Omarmen van de Bard in ons …
Magische Verhalen Festival zondag 7 juli 2024
Zondag 7 juli stonden Henk, Bianca en Menno en Désiree op het Magisch Verhalen Festival bij Kasteel Middachten in De Steeg. Onze plek van de dag was een prachtig veldje met als mooie omlijsting en wachters van de plek oude eikenbomen. We hadden onze kraam gevuld met magische creaties met de natuur als uitgangspunt, geuren, klanken, diensten, lichttaal en bloemsierkunst…
Voor het vertellen van de Magische verhalen werd een fijne plek gecreëerd tegenover de kraam door Henk met een zetel, ketel en kleedjes voor de kinderen om op te zitten…
Met een aantal voorleestijden gezet op ons Magische bord wisten de kinderen ons te vinden… en dat is waar de magie al begint! Zo is er niemand en zo zitten de kleedjes vol met kinderen vol verwachting voor het verhaal dat komen zal…
Henk heeft de kinderen geboeid laten luisteren met spannende heksenverhalen… begeleid met de klanken van Menno… het bracht de kinderen in het verhaal! Verderop staat daar meer over…
Bianca liep met haar gouden buideltje rond en de kinderen mochten hun ogen sluiten en een kristalletje uit het buideltje pakken, verwondering en magie was in de ogen af te lezen…
Magische dromenvangers is wat de kinderen liet verwonderen in het volgende verhaal over Indianen, fijne dromen en het volgen van je hart, verteld door Désiree uit het boek Indianenmagie – een tijdloos verhaal over dromen en magie – van Blanche Ortmans en Pauline Meijer. Ook weer prachtig begeleid door Menno met Indiaanse fluitklanken… met als afsluiter Bianca erbij op de drum.
Met veel plezier en dankbaarheid kijken we terug op een dag vol licht, sprankels, klanken, magische woorden en verbondenheid…
Wellicht tot volgend jaar! Henk, Bianca en Menno, Désiree
De Boze Heks
Henk vertelde het verhaal van ‘De Heks is Boos’ uit de boeken van De Boze Heks door Hanna Kraan.
Boze Heks loopt tierend en razend door het bos. OEI, OEI OEI, wat ben ik boos! Menno oeide op de schuif-didgeridoo luid mee! Alle dieren vluchten in een hol diep weg. De Haas vraagt een ieder wat te doen, maar niemand durft. Egel, Uil en Merel bibberden bij de gedachte. Een keertje heeft ze een knoop getoverd in de stekels van Egel.
Ja, want zo tovert ze ook alles om. Bramen in bosbessen en bosbessen in bramen enzo meer. Alleen Vleermuis durft. Stapt op de De Boze Heks af en vraagt moedig waarom ze zo boos is. En dan verandert haar gelaatsuitdrukking: “Ik ben zo boos… zo boos omdat… omdat… uh…Tsja, waarom ben ik zo boos??? Ik weet het niet…”.
Nou, zegt Vleermuis, als je het niet meer weet hoef je ook niet meer boos te zijn! Ze knikt en loopt rustigjes naar haar heksenhutje. Alle dieren halen opgelucht adem en gaan weer terug naar hun eigen holen en nesten.
Zo, denkt, Vleermuis, die zijn weg, ik heb mij hol weer terug voor mijzelf en ga nu verder rustig slapen!
Er werd aan de kinderen ook gevraagd of ze weleens boos waren? Ja, dat waren ze! En wisten ze dan altijd waarom? Nee, dat wisten ze niet altijd. Nou, zei Henk, dan hoefde je toch ook niet meer boos te zijn! Ja ja, knikten ze! Wat zou De Boze Druïde geroepen hebben in het bos?
Ook vertelde Henk het verhaal Spikkeltje van Annie M.G. Schmidt uit het boek Heksen enzo. De heks Akkeba, die in een hutje in een perenboom woont helpt de koningin aan een prinsesje dat door haar uitgebroed moet worden uit een lijsterei in een Lindeboom. Gaat allemaal goed tot het herfst wordt. Afijn heel verhaal. Lees het zelf maar om te weten te komen hoe dat allemaal gaat en afloopt.
Aan het heel actuele verhaal De Miesmuizers is Henk niet toegekomen. Wie weet volgend jaar!
